Jedność liderów mediów w sprzeciwie wobec ataku Trumpa na wolność słowa: godne przeciwstawienie się historycznym porównaniom

Benjamin Franklin powiedział w swojej pierwszej gazecie w 1722 roku: „bez wolności myśli nie może być mądrości, a bez wolności słowa nie może być wolności publicznej”.

Podobnie, w tym tygodniu, wydawca New York Times, A. G. Sulzberger, ostrzegł przywódców politycznych i biznesowych, aby pilnie rozpoczęli obronę niezależnego dziennikarstwa.

W tę 250. rocznicę założenia Ameryki, nie ma prawa bardziej głęboko cenionego i fundamentalnego niż Pierwsza Poprawka do Konstytucji USA, która jest jednoznaczna: „Kongres nie uchwali żadnego prawa… ograniczającego wolność słowa ani prasy.” Gdy codziennie obserwujemy masowe ataki na media, powinniśmy być dumni z naszych liderów mediów, którzy stoją w obronie Pierwszej Poprawki – i coraz częściej wspierają się nawzajem.

Tylko w ciągu ostatniego tygodnia ujawniono tajne wezwania Departamentu Sprawiedliwości wymierzone w reporterów The Washington Post i The Wall Street Journal, a jednocześnie sam Trump zagroził nowymi pozwami przeciwko ABC za relacjonowanie fiasca z Reflecting Pool, w tym nowe ujawnienia sugerujące przypadkowe zatrucie młodych kaczek, podczas gdy absurdalnie oskarża Jonathana Karla z ABC o „próbowanie zdarcia gumy z powierzchni” Reflecting Pool.

To dodaje do szybko rosnącej listy bezprecedensowych ataków, w tym nałożenia przez Trumpa 15-miliardowego pozwu o zniesławienie na The New York Times, wytykania renomowanych korespondentów The New York Times jako zdrajców za zadawanie pytań, upolitycznienia FCC w celu grożenia licencjami nadawczym stacjom za „niepatriotyczne” relacje, fizycznego najazdu FBI na dom reportera Post, przekazania Departamentowi Sprawiedliwości artykułów Wall Street Journal oznaczonych karteczkami „Zdrada” w celu wszczęcia polowań na przecieki, oraz grożenia głównym wydawcom książek paraliżującymi zakazami przedpublikacyjnymi, aby pogrzebać krytyczne publikacje.

Ataki te odzwierciedlają to, co może być ulubioną taktyką Prezydenta: dziel i rządź, jak szczegółowo opisano w niedawnej bestsellerowej książce New York Times, Trump’s Ten Commandments. Nastawiając innych przeciwko sobie, Trump używa dziel i rządź jako celowej strategii, aby osłabić swoje cele i zmusić je do posłuszeństwa.

Ale ponadczasowym antidotum na dziel i rządź jest działanie zbiorowe, lekcja, którą nasi liderzy mediów modelują na co dzień, stojąc w obronie i wspierając kolegów liderów mediów będących pod atakiem. Gdy administracja Trumpa zaatakowała prowadzących nocne programy, żądając zwolnienia Jimmy'ego Kimmela, Stephena Colbera i Jimmy'ego Fallona, inni prowadzący nocne programy stanęli razem, bronili się nawzajem na antenie i zamienili próby cenzury administracji w zbiorowy okrzyk bojowy, co ostatecznie zaowocowało tym, że koledzy prowadzący nocne programy dołączyli do Colbera w triumfalnym, wspólnym pożegnaniu w jego ostatnim odcinku.

Podobnie, gdy Pentagon Pete'a Hegsetha próbował ograniczyć to, co prasa mogła relacjonować i kto mógł otrzymać akredytacje na briefingi w Pentagonie, wiele organizacji medialnych solidarnie zrzekło się swoich przepustek prasowych Pentagonu, aż sędzia federalny ostatecznie orzekł, że ograniczenia te naruszają prawo. A gdy administracja zakazała AP, że jej reporterzy zostaną wykluczeni z Gabinetu Owalnego, chyba że będzie używać terminologii Zatoka Ameryki do opisywania Zatoki Meksykańskiej, inne organizacje newsowe, w tym The New York Times, Washington Post i Reuters, dołączyły do AP w obronie swojego stanowiska, ostatecznie uzyskując nakaz sądowy od sędziego federalnego.

Zaledwie w zeszłym tygodniu ABC, pod kierownictwem nowego prezesa Disneya Josha D’Amaro i prezes Dana Walden, uruchomiło kampanię wzywającą widzów do odparcia gróźb FCC wobec wolności słowa, co zyskało pochwały od innych w mediach, którzy wzmocnili wysiłki Disneya.

Nie zawsze tak było

Ten poziom solidarności w mediach nie zawsze był normą – daleko od tego. Nie musimy odwoływać się do skandalicznych dni „żółtej prasy” Williama Randolpha Hearsta i Josepha Pulitzera, którzy walczyli o czytelników poprzez zmyślone lub przesadzone wydarzenia, aby wzburzyć opinię publiczną. Jak przypomina nam The Insider, nawet szanowany program 60 Minutes w CBS miał swoje momenty komercyjnego tchórzostwa i wstydu dekady temu, gdy ugiął się pod presją niektórych przedstawicieli przemysłu tytoniowego.

Tak, szef CBS News, Edward R. Murrow, odważnie rzucił wyzwanie politycznym polowaniom na czarownice prowadzonym przez zastraszanie i fałszywe oskarżenia w przesłuchaniach senatora Josepha McCarthy'ego w 1954 roku, ale media w ogóle, w tym CBS, były w innych momentach ostrożne, jeśli chodzi o przyłączenie się do wzajemnej obrony wolności wypowiedzi. Na przykład, podczas próby ognia ruchu praw obywatelskich, prasa krajowa początkowo nie zdołała stanąć razem. Gdy The New York Times został zaatakowany w 1960 roku przez południowych urzędników państwowych przy użyciu skoordynowanych, złej wiary pozwów o zniesławienie, aby zbankrutować gazetę i uciszyć jej relacje o prawach obywatelskich, reszta mediów w dużej mierze odwróciła wzrok. Obawiając się podobnego odwetu ze strony wrogich lokalnych rządów, tytani branży milczeli. Murrow z CBS nie zabrał głosu w obronie Times. ABC również nie. Washington Post Phila i Katharine Graham oraz Chicago Tribune pozostawały na bocznym torze przez lata, gdy Times walczył sam przeciwko 11 różnym pozwom o zniesławienie w Alabama, żądającym 5,6 miliona dolarów – części szerszej fali fałszywych oskarżeń o złośliwość na Południu, opiewających na oszałamiające 300 milionów dolarów (równowartość prawie 3,4 miliarda dolarów dzisiaj).

Potrzeba czterech wyczerpujących lat, aby konkurencyjne redakcje zdały sobie sprawę, że jeśli Times upadnie, każda gazeta, stacja nadawcza lub reporter relacjonujący kontrowersyjne sprawy publiczne może zostać finansowo zniszczony przez wrogie lokalne ławy przysięgłych. W końcu rozpoznając wzajemne egzystencjalne zagrożenie, The Washington Post, Chicago Tribune, ABC, CBS i American Newspaper Publishers Association połączyły siły, aby formalnie wesprzeć Times. Ten zjednoczony front ostatecznie zabezpieczył rozległą ochronę konstytucyjną ustanowioną przez jednomyślną, przełomową decyzję Sądu Najwyższego z 1964 roku w sprawie New York Times Co. v. Sullivan.

Łatwo wpaść w pułapkę nostalgii za „starymi, dobrymi czasami” dziennikarstwa. Ale historia decyzji w sprawie Sullivan dowodzi, że dzisiejsi liderzy mediów mogą być równie odważni jak giganci z przeszłości, jeśli nie znacznie bardziej.

The Wall Street Journal i Dow Jones konsekwentnie wykazywały taką obronę wolności prasy na całym świecie. W 1990 roku, gdy Singapur próbował stłumić pytania reportera Wall Street Journal dotyczące praktyk jego giełdy, gazeta odważnie wycofała się całkowicie z tego wyspiarskiego narodu. Inne redakcje, od Time Inc (w tym Fortune) po The Economist, podążyły za tym przywództwem. Ostatnio Dow Jones i The Wall Street Journal stanęły szybko i stanowczo za swoim odważnym reporterem Evanem Gershkovichem po jego porwaniu przez Władimira Putina na fałszywe zarzuty szpiegostwa za relacjonowanie ekonomicznego załamania Rosji po jej inwazji na Ukrainę. Okazali to samo wsparcie Danny'emu Pearlowi, znanemu dziennikarzowi porwanemu w 2002 roku w Pakistanie i tragicznie później ściętemu.

Wydawało się, że to złowieszcze znaki dla branży newsowej, że zeszłe lato zakończyło hołd George'a Clooneya Good Night and Good Luck dla legendarnego tytana CBS News, Edwarda R. Murrowa, z najwyższymi wpływami z biletów w historii Broadwayu. Zaraz po tym nastąpiła sprzedaż CBS/Paramount rodzinie Ellisonów. Ta transakcja została zamknięta po tym, jak Paramount/CBS dokonał nieuzasadnionej płatności w wysokości 16 milionów dolarów na rzecz Biblioteki Prezydenckiej Trumpa po fałszywym zarzucie, że normalnie zmontowany wywiad z jego rywalką w wyborach, Kamalą Harris, w jakiś sposób złośliwie mu zaszkodził. A następnie rok później, tuż po śmierci założyciela CNN Teda Turnera, WBD/CNN zostało również zatwierdzone do zakupu przez Ellisonów.

Chociaż ich widoczny partyjny wpływ na wiadomości – wraz z ciągłym pogarszaniem się programu 60 Minutes CBS – wywołał falę alarmu w środowisku dziennikarskim, ostatnie wydarzenia dają nadzieję, że inni tytani branży medialnej walczą o konstytucyjnie gwarantowaną wolność wypowiedzi.

W tym 250^lecie, ważne jest, aby powtórzyć patriotyczne przesłanie naszego pierwszego prezydenta, gdy wychwalał wolność wypowiedzi jako kamień węgielny naszej wolności. W słynnym przemówieniu z Newburgh z 1783 roku, Newburgh Address, ostrzegł nowy naród, że jeśli Amerykanie będą zastraszani lub karani za wyrażanie swoich opinii w ważnych sprawach, „rozum jest dla nas bezużyteczny; wolność słowa może zostać odebrana, a niemi i cisi możemy być prowadzeni, jak owce, na rzeź”.

Poglądy wyrażone w komentarzach na Fortune.com są wyłącznie poglądami ich autorów i niekoniecznie odzwierciedlają opinie i przekonania Fortune.

Ten artykuł został pierwotnie opublikowany na Fortune.com