Agenci AI wprowadzają nowe zasady dla portfeli kryptowalutowych

Agenci AI wchodzą do kryptowalut przez portfele, giełdy, aplikacje płatnicze, systemy tradingowe i narzędzia portfelowe. Gdy agent otrzyma uprawnienia do podpisu, może przygotowywać transakcje, rebalansować aktywa, opłacać faktury, korzystać ze smart kontraktów i płynnie przemieszczać się między aplikacjami on-chain z prędkością oprogramowania.

To tworzy nową kategorię produktów opartą na kontrolowanej autonomii. Użytkownik nadal posiada środki, a oprogramowanie zajmuje się powtarzalnymi działaniami według wcześniej ustalonych zasad.

BeInCrypto rozmawiało z Fernando Lillo Arandą, CMO w Zoomex; Federico Variolą, CEO Phemex; oraz Adrianem Wallem, dyrektorem zarządzającym Digital Sovereignty Alliance, o wczesnych zastosowaniach agentów, zatwierdzaniu transakcji, limitach użytkownika, aktywności on-chain i nowych ryzykach po otrzymaniu dostępu do środków przez agenta.

Płatności na pierwszym miejscu

Adrian Wall uważa płatności za najwcześniejsze ważne zastosowanie agentów AI, ponieważ mandaty płatności można zawęzić według kwoty, odbiorcy, typu aktywa i czasu.

Stablecoiny naturalnie umożliwiają agentom działanie przy płatnościach transgranicznych, szczególnie tam, gdzie przelewy bankowe są wolne, kosztowne lub trudne do rozliczenia.

Trading i zarządzanie portfelem są także gotowe technicznie, ale Wall większą wagę przykłada do zarządzania niż do wykonania.

Tożsamość wymaga więcej czasu, choć Wall stwierdził, że zdecentralizowane identyfikatory i weryfikacja wspierana przez agenta mogą ograniczyć konieczność powtarzającej się autoryzacji w wielu rozproszonych usługach cyfrowych.

Zatwierdzenia w portfelach wymagają kontroli dla każdej transakcji

Portfele zaprojektowano z myślą o przeglądzie przez człowieka, a agenci mogą przygotowywać wiele działań we wszystkich aplikacjach, kontraktach i środowiskach. Wall twierdzi, że projekt portfela musi łączyć wybory produktowe z oczekiwaniami polityki zarządzania.

Silny model zatwierdzania daje agentowi ograniczone uprawnienia do rutynowych działań, ale wymaga przeglądu przez człowieka przy wypłatach, dźwigni, nowych kontraktach czy dużych zamianach.

Takie podejście rozdziela monitorowanie, przygotowanie zleceń, wykonanie i przepływ środków. Użytkownik może dać agentowi prawo do obserwacji pozycji i przygotowania transakcji, ale wypłaty i dostęp do nowych kontraktów zostawia do ręcznego zatwierdzenia.

Dostęp do środków powinien rosnąć etapami

Fernando Lillo Aranda mówi, że agenci AI mogą podnieść poziom automatyzacji, ale użytkownik powinien przyznawać dostęp do kapitału stopniowo.

Opisał ten proces jako stopniową drogę od obserwacji, przez asystowanie, po wykonanie. W praktyce agent najpierw obserwuje i rekomenduje, później przygotowuje działania do zatwierdzenia, następnie otrzymuje ograniczone prawo wykonania, a dopiero potem pełniejsze uprawnienia po udowodnieniu skuteczności.

Najważniejsze są ograniczenia kapitałowe. Lillo Aranda podkreśla, że użytkownik powinien „ustalić maksymalną alokację, dzienną stratę, rozmiar pozycji i kwotę wypłat.”

Ograniczenie czasowe też zmniejsza ryzyko po starych zgodach. Lillo Aranda twierdzi, że dostęp agenta powinien „wymagać okresowego odnawiania uprawnień zamiast trwałego dostępu.”

Ostateczną ochroną pozostaje ręczna interwencja człowieka. Lillo Aranda wskazuje na „natychmiastową pauzę, progi zatwierdzania, alerty i mechanizmy wycofywania działań” jako kluczowe narzędzia kontroli użytkownika.

Wall także podkreśla limity wydatków dla ochrony użytkowników. Uważa, że należy zacząć od niskich limitów i podnosić je dopiero po obserwacji, jak agent zachowuje się przy różnych warunkach rynkowych i typach poleceń.

Powyżej zadanego progu zawsze musi pozostać kontrola ludzka, nawet jeśli agent ma dobrą historię działań.

Wolumen on-chain musi mieć sens ekonomiczny

Federico Variola twierdzi, że agenci AI mogą generować realną aktywność on-chain, bo aplikacje blockchain pozwalają oprogramowaniu działać w wielu produktach i strategiach.

Strategie mogą obejmować handel spot, kontrakty perpetual futures, udzielanie i zaciąganie pożyczek oraz produkty powiązane z aktywami spoza rodzimego rynku krypto.

Variola rozróżnił aktywność z rzeczywistym zastosowaniem ekonomicznym od rekurencyjnego handlu między agentami.

Według niego, trwały wolumen agentów zależy od aktywności związanej z produktywnym wykorzystaniem w ekosystemach on-chain.

Wall przewiduje, że obecna działalność agentów zacznie się w kontrolowanych środowiskach aplikacji. Dopiero później przeniesie się on-chain, gdy produkty i zasady dojrzeją.

Spodziewa się, że najpierw pojawi się handel i arbitraż, następnie działalność skarbcowa i rozliczeniowa.

Ryzyko agentów porusza się z prędkością oprogramowania

Gdy agenci uzyskają prawa do podpisywania transakcji, znane ryzyka kryptowalutowe staną się szybsze i trudniejsze do opanowania. Wall wskazuje na dryf mandatów, szybkie rozprzestrzenianie się exploitów, manipulację postrzeganiem i skorelowane zachowania rynkowe.

Pierwszym problemem jest dryf mandatu, gdy agent wykracza poza pierwotne instrukcje użytkownika.

Drugim problemem jest szybkość. Exploit może przejść przez wiele powiązanych portfeli lub umów zanim użytkownik zauważy szkody.

Trzeci problem to zmanipulowane dane wejściowe. Atakujący mogą podrzucać agentom fałszywe polecenia, zatrute dane albo złośliwe informacje o kontraktach. Powodują wtedy szkodliwe działania, nawet jeśli klucz kryptograficzny pozostaje bezpieczny przy użytkowniku.

Zachowanie rynku to kolejny problem, szczególnie gdy wielu agentów korzysta z tych samych źródeł danych, strategii i modeli. Wtedy wiele systemów może sprzedawać, równoważyć czy wycofywać płynność równocześnie.

Wall stwierdził, że rynki mogą się destabilizować, gdy agenci „reagują racjonalnie na te same sygnały w tym samym momencie.”

Podsumowanie

Agenci AI najpierw trafią do portfeli kryptowalutowych, wykonując proste zadania: płatności, rebalansowanie, subskrypcje, handel i wsparcie portfela. Te przypadki użycia można obsługiwać w jasnych granicach, z określonymi zgodami i regularną kontrolą użytkownika.

Najlepszy model portfela będzie opierał się na kontrolowanej autonomii: ścisłe zgody, sesyjne klucze, limity wydatków, określone okresy odnowień, białe listy kontrahentów, progi zatwierdzeń, alerty i awaryjna pauza.

Wolumen on-chain może rosnąć, jeśli agenci będą obsługiwać płatności, rozliczenia, skarbiec i zarządzanie aktywami powiązane z realną działalnością ekonomiczną. Rekurencyjny handel między agentami może zwiększyć liczbę transakcji, lecz trwała wartość pochodzi z aktywności powiązanej z ludźmi, firmami, aktywami i usługami.

BeInCrypto Polska - Agenci AI wprowadzają nowe zasady dla portfeli kryptowalutowych