Odkryto w Danii liczącą 1000 lat ogromną fabrykę tekstyliów — należała do Wikingów

Archeolodzy odkryli w Danii ogromne stanowisko produkcji tekstyliów z epoki wikingów, liczące ponad 1000 lat, które podkreśla zaawansowanie społeczeństwa wikingów.

Eksperci z Muzeum Moesgaard poinformowali w tym tygodniu, że rozległe stanowisko o powierzchni 100 000 metrów kwadratowych (ponad milion stóp kwadratowych) obejmuje obszar do przetwarzania lnu, a także ponad 80 półziemianek — częściowo zagłębionych chat, które w czasach wikingów służyły jako warsztaty i miejsca zamieszkania.

Stanowisko znajduje się w Søften, 10 kilometrów (6 mil) na północ od Aarhus — drugiego co do wielkości miasta Danii — na Półwyspie Jutlandzkim. Datuje się je na późną epokę żelaza i wczesną epokę wikingów, gdzieś między 600 a 950 rokiem n.e.

Archeolog Liv Stidsing Reher-Langberg, która kierowała dziesięciomiesięcznymi wykopaliskami, stwierdziła, że „mamy wyraźne skupienie na produkcji tekstyliów, co odróżnia tę osadę od innych osad z tego okresu."

„Mamy przęśliki, mamy krosna obciążnikowe; to mówi nam o tym, co działo się w półziemiankach" — powiedziała Reher-Langberg, dodając, że archeolodzy odkryli również srebrne monety, szklane koraliki i ceramikę.

Eksperci znaleźli oddzielne obszary do produkcji i rzemiosła, a także jeden dom mieszkalny, co sugeruje, że praca była nadzorowana przez wpływową osobę sprawującą kontrolę nad zasobami i produkcją.

Reher-Langberg powiedziała, że przez ostatnie trzy dekady osoby z wykrywaczami metali odkopywały w tym rejonie srebrne monety. Sondażowe wykopaliska przeprowadzone półtora roku temu, przed rozpoczęciem budowy nowej drogi i strefy przemysłowej, wzbudziły zainteresowanie archeologów.

„W wykopach widzieliśmy, że to ciągnie się dalej i dalej — te domy, półziemianki i ślady produkcji tekstyliów" — powiedziała Reher-Langberg.

Historyk z Muzeum Moesgaard, Kasper Andersen, stwierdził, że odkrycie w Søften to „kolejny element układanki" pomagający zrozumieć ówczesną lokalną strukturę ekonomiczną, kulturową i polityczną.

W epoce wikingów Aarhus — znany wówczas jako Aros — pełnił funkcję centrum dla władzy królewskiej i handlu międzynarodowego. W ubiegłym roku archeolodzy odkryli kolejne stanowisko wikingów w Lisbjerg, zaledwie 4 kilometry (2,5 mili) dalej, które prawdopodobnie było domem dla członków szlachty.

Towary i zasoby były prawdopodobnie sprowadzane z terenów wiejskich i osad takich jak Søften, zanim trafiły do rozległej sieci handlu międzynarodowego — powiedział Andersen.

„Gdy mamy stanowisko produkcyjne tej skali, nie może to wynikać jedynie z potrzeb lokalnych. Należy je rozumieć jako część większej sieci, w znacznie szerszej perspektywie międzynarodowej" — powiedział Andersen.

Reher-Langberg ma nadzieję, że przyszłe datowanie radiowęglowe i analiza pyłków może odpowiedzieć na niektóre pozostające pytania, na przykład dotyczące rodzaju produkcji tekstyliów prowadzonej na tym stanowisku.

W epoce wikingów, trwającej od 793 do 1066 roku n.e., Normanowie znani jako wikingowie prowadzili zakrojone na szeroką skalę najazdy, kolonizację, podboje i handel w całej Europie, docierając nawet do Ameryki Północnej.

Andersen powiedział, że odkrycie w Søften pokazuje, że wikingowie „to nie tylko prości, niecywilizowani, barbarzyńscy najeźdźcy grasujący po Europie."

„Aby mieć miejsce takie jak Søften, potrzebne jest bardzo dobrze zorganizowane społeczeństwo z linią produkcyjną, a także rynek umożliwiający tę produkcję" — powiedział. „Tekstylia z Søften trafiają na rynek znacznie większy niż tylko lokalny."

Ta historia została pierwotnie opublikowana na Fortune.com