Mainstreammedia speelt een gevaarlijk spel: experts op het gebied van geestelijke gezondheid

President Donald Trump is een gewoonteleugenaar die mogelijk ook lijdt aan een ernstige geestesziekte, betoogde een doorgewinterde journalist op maandag — maar de mainstream media zijn te lafhartig om dit te benoemen.

"Al een tijdje smeek ik de leiders van onze belangrijkste nieuwsorganisaties om Donald Trump's krankzinnigheid aan de kaak te stellen," schreef Dan Froomkin, redacteur van Press Watch en voormalig journalist bij The Huffington Post en The Intercept. "Mijn argument is simpel: Het is de centrale, onderliggende verklaring voor alles waar ze over berichten."

Toch, zoals Froomkin opmerkte, "Ze zullen het niet doen. Hun argumenten: Het zou partijdig lijken; We willen geen partij kiezen; En (redelijker) we verbieden het gebruik van taal geassocieerd met geestesziekten tenzij een persoon als geestesziek is gediagnosticeerd. (Ik worstel zelf met een variant van deze laatste: Hoe noem je hem krankzinnig zonder krankzinnige mensen te stigmatiseren?)"

Hoewel Froomkin kan begrijpen dat journalisten terughoudend zijn om over geestesziekten te praten, betoogde Froomkin dat Trump's chronische onbetrouwbaarheid "niet serieus in twijfel kan worden getrokken." Naast het vertellen van letterlijk duizenden gedocumenteerde leugens sinds hij president werd, merkte Froomkin op dat Trump's oneerlijkheid ook zijn beleid vormgeeft.

"Zijn volte-faces over kwesties als tarieven en Iran hebben chaos veroorzaakt op de financiële markten," schreef Froomkin. "Hoe zit het met wat scepsis tonen wanneer hij in de eerste plaats iets absurds zegt, zodat mensen niet overreageren wanneer hij het zegt – en opnieuw wanneer hij het terugneemt?" Het is zowel een kwestie van publieke verantwoordelijkheid als van "zelfrespect. Een van Trump's meest consistente boodschappen aan zijn aanhangers is geweest om de mainstream media en hun 'nepnieuws' te wantrouwen. Maar de primaire bron van 'nepnieuws' in de mainstream media zijn nieuwsberichten gebaseerd op Trump's leugens. Dus stop daarmee."

Na uitgebreid te hebben beschreven hoe Trump's oneerlijkheid Amerika's vermogen heeft geschaad om succesvol de oorlog te voeren die hij begon in Iran, voorspelde Froomkin dat Trump uiteindelijk politiek ten onder zal gaan door zijn onvermogen om de gevolgen van dat conflict te beheersen.

"Ondanks de sterke prikkels om te zeggen wat nodig is om militaire operaties te legitimeren, zullen de leugens na verloop van tijd worden onthuld," schreef Froomkin. "Presidenten kunnen de langetermijnkosten niet negeren die voortkomen uit het afwijzen van de waarheid in het streven naar nationale veiligheid."

Dit ontslaat de media echter niet van hun verantwoordelijkheid om waarheidsgetrouw te zijn, hoewel ze dit niet hebben gedaan.

"De elite media behandelt zijn woorden nog steeds vaker wel dan niet alsof ze van een normale president komen: Plichtsgetrouw en stenografisch," zei Froomkin. "Ik weet niet hoe vaak ik vruchteloos heb opgeroepen tot een einde aan de normalisering door de media van deze zeer beschadigde en gestoorde man." Dat kan alleen gebeuren, concludeerde hij, wanneer ze "de waarheid vertellen" over Trump's onwaarachtigheid, ondanks beschuldigd te worden van partijdigheid of het kiezen van een kant.

Hoewel Froomkin afzag van het in twijfel trekken van Trump's geestelijke gezondheid, zijn anderen minder terughoudend geweest om dit te doen.

"Veel mensen maken zich steeds meer zorgen over Trump's mentale scherpte op dit moment," zegt Dr. David Andersen, universitair hoofddocent Amerikaanse Politiek aan de Durham University, tegen iPaper eerder in maart. "Zijn publieke optredens worden duidelijk minder gefocust, meer warrig en minder duidelijk over wat hij probeert te communiceren." Ook sprekend met iPaper eerder in maart, Dr. John Gartner, Amerikaans psycholoog, psychiater en voormalig universitair docent aan de John Hopkins Medical School,

"Op de rode loper in Davos heb je hem misschien zien wankelen," legde Gartner uit. "Dat heeft te maken met een van de tekenen van wat ik denk dat hij heeft: frontotemporale dementie. Die manier van lopen wordt een brede-basis-gang genoemd waarbij hij zijn rechterbeen in een soort halve cirkel zwaait en dat drijft hem naar links," vervolgde Gartner. "Dat lijkt recent dramatisch verergerd te zijn. Het kan verband houden met de beroerte waarvan ik denk dat hij die heeft gehad aan de linkerkant van zijn lichaam."

In 2023 schreef deze journalist een artikel voor Salon Magazine over de Goldwater Rule, een concept gepromoot door de American Psychiatric Association dat het afkeurt dat beoefenaars speculeren over de geestelijke gezondheid van publieke figuren die ze niet persoonlijk hebben geanalyseerd. Van de vijf geestelijke gezondheidsdeskundigen die destijds over het onderwerp spraken, bood slechts één een onvoorwaardelijke goedkeuring van de regel.

"De Goldwater Rule is vandaag relevant om dezelfde redenen als toen deze werd aangenomen," vertelde psychiater Dr. Paul S. Appelbaum van Columbia University destijds aan Salon. "Psychiaters (de enige geestelijke gezondheidsprofessionals technisch gedekt door de Regel) zijn niet in staat om accurate diagnoses te stellen zonder een persoonlijk onderzoek; dit doen riskeert verspreiding van onjuiste informatie die de persoon die vermeend gediagnosticeerd wordt kan schaden; en dit soort 'shoot-from-the-hip' benadering van diagnose kan legitiem de objectiviteit en verantwoordelijkheid van het psychiatrische beroep in twijfel trekken, waardoor patiënten worden afgeschrikt om zorg te zoeken."

Daarentegen beschouwde Dr. Jerome Kroll, emeritus hoogleraar psychiatrie aan de University of Minnesota Twin Cities, de Goldwater Rule als een schending van de vrijheid van meningsuiting van psychiaters.

"Wat psychiaters hun patiënten verschuldigd zijn (vertrouwelijkheid, respect, bedachtzaamheid, technische kennis) heeft niets te maken met het geven van publieke commentaren over een publieke figuur over wie een controverse bestaat," vertelde Kroll destijds aan Salon. "Ik zie dit als een kwestie van vrije meningsuiting, die vaak leidt tot onverstandige, verdeeldheid zaaiende, zelfs domme uitspraken, maar niet tot een ethische schending van mijn professionele verantwoordelijkheden. Een rechtbank kan mijn aansprakelijkheid bepalen als de becommentarieerde persoon aanstoot neemt."

Hij wees er ook op dat de regel psychiaters aan een ongebruikelijke methodologische standaard houdt.

"Artsen op spoedeisende hulp moeten vaak snelle diagnoses stellen en belangrijke beslissingen nemen over personen die ze nooit eerder hebben gezien, weinig betrouwbare informatie hebben, geen eerdere dossiers, en geen betrouwbare manier om de nauwkeurigheid van de persoon die ze beoordelen te evalueren," zei Kroll. "Toch moeten ze een werkdiagnose en een behandelplan toewijzen, zoals onvrijwillige opname op een psychiatrische afdeling, op basis van slechts een paar opvallende kenmerken van de geïnterviewde persoon. Dit is geaccepteerde en ethische praktijk voor dit alles; er is geen luxe van uitstel op de spoedeisende hulp, anders dan misschien een overnachting ter observatie. Het APA-leiderschap negeert gewoon deze realiteiten van het dagelijkse werk van psychiaters."

Psycholoog Dr. Ramani Durvasula vertelde destijds aan Salon dat de Goldwater Rule op vergelijkbare wijze de praktische realiteiten van geestelijke gezondheidsprofessionals negeert.

"Als een persoon in de publieke belangstelling staat en we in staat zijn hun gedrag, hun taalgebruik, hun uiterlijk te observeren, en ook andere historische gegevens over hen hebben (eerder gedrag, verschuivingen van eerder gedrag) — hoewel ik erken dat het alleen het publiekelijk zichtbare gedrag is dat we zien — is het dan anders dan een cliënt die binnenkomt en ons alleen vertelt wat ze ons vertellen en weglaten wat ze willen weglaten?" wees Durvasula erop.

Dr. David Reiss, een psychiater die mede-auteur was van het boek "The Dangerous Case of Donald Trump: 27 Psychiatrists and Mental Health Experts Assess a President," emailde destijds aan Salon dat de Goldwater Rule "tenminste verouderd is – en naar mijn mening nooit goed doordacht was." Zijn mede-auteur, psychiater Dr. Bandy X. Lee, vertelde destijds aan Salon dat naar haar mening de regel "de Verklaring van Genève en de meeste andere kernprincipes van medische ethiek schendt. Dus ik geloof dat het ofwel radicaal moet worden aangepast ofwel moet worden afgeschaft," omdat het het publiek belangrijke informatie over politieke figuren onthoudt.

"Van belang voor het publiek zijn geschiktheid en gevaarlijkheid, en dit zijn andere beoordelingen van geestelijke gezondheid dan diagnose," zei Lee. "Gezien de gevaren van ongeschiktheid in een invloedrijk ambt, zou het een van de meest essentiële maatschappelijke verantwoordelijkheden moeten zijn voor gezondheidsprofessionals om dit aan te wijzen, om de gezondheid en veiligheid van het publiek te beschermen."

Ondanks te zijn berispt door haar collega's voor het overtreden van de Goldwater Rule, waarschuwde Lee deze journalist voor Salon Magazine minder dan een week voor de presidentsverkiezingen van 2020 dat Trump's geestelijke gezondheid zou betekenen dat hij een "angstaanjagende" reactie zou hebben op verliezen.

"Net zoals men ooit genoegen nam met bewondering in plaats van liefde, kan men genoegen nemen met angst wanneer bewondering niet langer bereikbaar lijkt," legde Lee uit. "Woede-aanvallen komen vaak voor, want mensen zullen tekortschieten aan de verwachtingen van zo'n behoeftige persoonlijkheid—en uiteindelijk valt iedereen in deze categorie. Maar wanneer er een alomvattend verlies is, zoals het verlies van een verkiezing, kan het een vernietigingsramp en schrikbewind uitlokken uit wraak tegen een hele natie die hem heeft teleurgesteld."

Lee voegde toe: "Het is veel gemakkelijker voor de pathologische narcist om het vernietigen van zichzelf en de wereld te overwegen, vooral zijn 'lachende ogen,' dan om terug te trekken in het worden van een 'verliezer' en een 'sukkel' — wat voor iemand die aan deze aandoening lijdt zal aanvoelen als psychische dood."

• george conway
• noam chomsky
• burgeroorlog
• Kayleigh mcenany
• Melania trump
• drudge report
• paul krugman
• Lindsey graham
• Lincoln project
• al franken bill maher
• People of praise
• Ivanka trump
• eric trump