Trumps nieuwe DHS-keuze kan niet stoppen zichzelf in verlegenheid te brengen — en hij is nog niet eens begonnen

Er zou wel eens een tweede reden kunnen zijn — naast de constante vleierige lof voor Geliefde Leider — waarom Donald Trump senator Markwayne Mullin (R-OK) koos als zijn nieuwe minister van Binnenlandse Veiligheid.

Trump heeft het idee geopperd om op 4 juli een UFC-gevecht te organiseren op het terrein van het Witte Huis, waarbij hij de herinneringen vertrapt van John-John en Caroline Kennedy die op die gazons speelden, en presidentiële honden Rex, Barney en Beau die ronddartelten.

Dus wat zou een ultieme topwedstrijd tussen Mullin en minister van Defensie Pete Hegseth kunnen overtreffen? Laten we het de "Kabinet Clash" noemen: twee Trump testosteron-pluimstrijkers, die man tegen man gaan.

Want als je daadwerkelijk naar Mullins kwalificaties voor zijn nieuwe rol kijkt, is er niet veel dat hem aanbeveelt, behalve dat hij een 5-0 record behaalde in professionele Mixed Martial Arts.

Er was een tijd dat de minister van Binnenlandse Veiligheid misschien wel de meest serieuze en consequente kabinetspost was. De functie werd na 9/11 gecreëerd om inlichtingen te coördineren, onze grenzen te beveiligen en de immense verantwoordelijkheid te beheren voor de bescherming van 330 miljoen Amerikanen.

Prestigieuze namen hebben het departement geleid: Tom Ridge, Janet Napolitano, Jeh Johnson. Tijdens Trumps eerste regering, generaal John Kelly. Serieuze mensen voor een serieuze baan.

Toen nam het gewicht van de positie een duikvlucht toen Kristi Noem op haar paard binnenkwam. Deze week pas werd ze eraf gegooid, omdat ze verre van openhartig was.

En nu is er senator Mullin, een man wiens meest opmerkelijke pre-politieke kwalificatie dat 5-0 MMA-record is.

Politiek gezien staat Mullins MMA voor Macho Mixed-Up Ass.

Laten we beginnen met het "mixed-up" deel.

Deze week voerde Mullin een Abbott en Costello-routine op, waarbij hij tegelijkertijd met betrekking tot aanvallen op Iran beweerde dat de VS wel en niet in oorlog is.

Eerst verklaarde hij: "Dit is oorlog, en we schakelen de dreiging uit."

Toen probeerde hij te verduidelijken: "Wat ik zei was dat zij ons de oorlog hebben verklaard, maar oorlog is lelijk. Het is altijd lelijk geweest."

Hij eindigde met dit juweeltje: "We hebben geen oorlog verklaard. Dus als we geen oorlog hebben verklaard, dan zie ik dat niet. De president heeft ons nog niet gevraagd om oorlog te verklaren, maar zij hebben ons de oorlog verklaard."

Wie staat op het eerste honk, wat op het tweede, "ik weet het niet" staat op het derde, en ergens op dat slagveld loopt Mullin nog steeds rond, terwijl hij zijn eigen verklaring probeert te ontcijferen.

Als je dacht dat Hegseth de trofee had veroverd voor onechte en onvolwassen machismo, kan Mullin hem misschien partij geven.

In november 2023 verscheen Teamsters-president Sean O'Brien voor de Senaatscommissie voor Gezondheid, Onderwijs, Arbeid en Pensioenen. Beroemd is dat Mullin hem uitdaagde voor een gevecht.

"Dit is het moment, dit is de plaats," zei Mullin. "Als je je mond wilt roeren, kunnen we twee instemmende volwassenen zijn. We kunnen het hier afmaken."

Klinkt absoluut als een gezonde, verantwoordelijke volwassene voor mij.

Dit jaar, tijdens de State of the Union, greep Mullin een protestbord van afgevaardigde Al Green (D-TX). Eerlijk gezegd zou Mullin een prima ICE-agent zijn. Hij heeft ervaring met het hardhandig aanpakken van een persoon van kleur.

En als je lid bent van de media, let op.

In april vorig jaar plaatste Mullin een video waarin hij een incident uit 1890 vertelde waarbij een verslaggever werd neergeschoten door een congreslid in het Amerikaanse Capitool. Mullin suggereerde dat "fake news" zou kunnen afnemen als moderne geschillen op die manier konden worden afgehandeld. Hij zei dat het een grap was. Haha.

Mullin houdt ervan om te "grappen" op Fox News, waar hij er een gewoonte van heeft gemaakt zichzelf in verlegenheid te brengen.

In een segment dichtte hij poëtisch over hoe oorlog een bepaalde geur en een bepaalde smaak heeft. Het enige probleem was dat Mullin nooit een enkele dag in uniform heeft gediend.

Zelfs thuis in Oklahoma is hij nauwelijks een toonbeeld van integriteit geweest.

Mullin deed mee aan het Congres met een belofte van termijnlimieten, om deze vervolgens twee keer te breken. In 2013 was zijn loodgietersbedrijf het onderwerp van een ethisch onderzoek. Meer recentelijk verzamelde hij STOCK Act-overtredingen, bedoeld om te voorkomen dat congresleden profiteren van voorkennis.

Hij noemde Rand Paul, een senator die toezicht zal houden op zijn bevestiging, een "verdomde slang."

Als je erover nadenkt, zou Paul v. Mullin ook een geweldig MMA-gevecht zijn.

Dus deze Macho Mixed-up Ass is de man die toezicht zou houden op de Secret Service, FEMA, Customs and Border Protection, ICE en de TSA. Een man die oorlog onderschrijft — en geen oorlog — geweld tegen de pers en politieke tegenstanders, die ethisch uitgedaagd is en geen enkele achtergrond heeft in veiligheid, inlichtingen of het beheren van een massale federale bureaucratie.

En dat alles gezegd hebbende, moet Mullin misschien nog herinnerd worden wie zijn baas eigenlijk is.

Een paar dagen geleden, tijdens een discussie over Iran op Fox News, verwees Mullin herhaaldelijk naar minister van Defensie Hegseth als "President Hegseth." Hij maakte de vergissing twee keer voordat hij zichzelf ongemakkelijk corrigeerde.

Het ministerie van Binnenlandse Veiligheid werd gebouwd in het puin van het ergste inlichtingenfiasco in de Amerikaanse geschiedenis. De baan vereist vasthoudendheid maar ook oordeel, geduld, juridische verfijning en het vermogen om ongeveer 260.000 medewerkers over meer dan twee dozijn agentschappen te beheren.

Dus hoewel ik grap over een Hegseth-Mullin kooigevecht, is Mullins nominatie geen lachertje.

Of hij het zich nu realiseert of niet, de Verenigde Staten worden geconfronteerd met echte bedreigingen van tegenstanders over de hele wereld, en die tegenstanders kijken naar dit schouwspel van verwarring, onervarenheid en bravoure.

Wanneer de echte test komt, kan Amerika het verschil ontdekken tussen een man die praat over de geur van oorlog, en een leider die daadwerkelijk weet hoe hij er een moet voorkomen.

• John Casey was recentelijk Senior Editor, The Advocate, en is een freelance opinie- en reportageschrijver. Eerder was hij een persvoorlichter op Capitol Hill, en bracht 25 jaar door in media en public relations in NYC. Hij is co-auteur van LOVE: The Heroic Stories of Marriage Equality (Rizzoli, 2025), genoemd door Oprah in haar "Best 25 of 2025."