Waarom Vanguard's ETF gericht op gepensioneerden momenteel voorzichtig is in zijn activaspreiding

Als semi-gepensioneerde belegger die onlangs een registered retirement income fund (RRIF) is gestart, beschouw ik exchange-traded funds (ETF's) van Vanguard Group als een belangrijk onderdeel van mijn kernportefeuille, samen met lage-volatiliteit ETF's van BMO ETFs en inkomensgerichte ETF's van verschillende andere aanbieders.

Na de Liberation Day-waanzin van april 2025 werd ik steeds defensiever, hoewel mijn vermogensallocatie nog niet (volledig) op het punt is dat zou worden aanbevolen door de vuistregel dat uw leeftijd gelijk zou moeten zijn aan uw vastrentende waarden. Als dat het geval zou zijn, zou ik 28% in aandelen en 72% vastrentende waarden moeten hebben, en zo conservatief ben ik nog niet (helemaal). 

Zoals we in de vorige column over het Purpose Longevity Pension Fund aangaven, ben ik van plan lang te leven (als God het wil); daarom geloof ik ook dat aandelen (tenminste kwaliteitsaandelen die dividend uitkeren of ETF's die deze aanhouden) altijd minstens de helft van een beleggingsportefeuille moeten uitmaken—zelfs met pensioen. 

Een kernfonds voor gepensioneerden is het Vanguard Retirement Income Fund, of VRIF, dat wordt verhandeld op de TSX. De ETF-naam beschrijft precies wat het doet en is een van de verschillende fondsen die vaak worden genoemd door de Retirement Club (zie deze introductie-blog over de Club die is opgericht door blogger Dale Roberts).

Ik ben kort na de lancering in 2020 een positie in VRIF gestart. Op dat moment was de vermogensallocatie ongeveer 50% aandelen en 50% vastrentende waarden, verspreid over alle geografische gebieden in de normale verhoudingen; maar naarmate 2025 vorderde, merkte ik dat VRIF was begonnen met het verminderen van de aandelenblootstelling en het verhogen van het aandeel vastrentende waarden, bijna tot het punt van 70% obligaties en slechts 30% aandelen. 

Semi-gepensioneerde Globe & Mail financieel columnist Rob Carrick noemde dit eind januari in zijn tweewekelijkse column: "Een groot voorstander van obligaties is de beleggingsgigant Vanguard, die vorig jaar een ongebruikelijk standpunt innam door een portefeuille van 70% obligaties en 30% aandelen voor te stellen. De onderliggende gedachte hier is solide: aandelen zijn gestegen en obligaties zijn ondergewaardeerd." 

Ik had ook verschillende YouTube-video's van Vanguards Amerikaanse moederbedrijf opgemerkt die soortgelijke voorzichtigheid toonden—een terugtrekking uit de grote Amerikaanse Growth mega-cap-aandelen ten gunste van andere ontwikkelde en opkomende economieën over de hele wereld.

Op 21 januari hield Vanguard Canada een mediabriefing met twee van zijn topeconomen in het hoofdkantoor in Toronto, waardoor ik kon vragen naar deze percepties van de toenemende voorzichtigheid. (U kunt minstens twee nieuwsberichten op het web vinden die kort na het evenement zijn ingediend door Bloomberg News en Investment Executive.)

4% gerichte uitbetaling in lijn met Bengens beroemde 4%-regel

Onze focus hier is VRIF. Het oorspronkelijke persbericht benadrukte dat het doel is om inkomenszoekende beleggers te voorzien van een "gerichte 4% jaarlijkse uitbetaling". Dat gebeurt in lijn met William Bengens beroemde 4%-regel, wat "prima is voor mij", zoals ik tijdens de mediabriefing opmerkte.

Als reactie op mijn vraag zei woordvoerder van Vanguard Canada Matthew Gierasimczuk dat de vermogensallocatie van VRIF "in de loop van de tijd varieert", maar het doel is het gerichte 4%-rendement: Vanguard ziet een "meer optimistische vooruitzichten voor obligaties en vastrentende waarden." 

Kevin Khang, hoofd van wereldwijd economisch onderzoek bij Vanguard, herhaalde dat de ETF een "bepaald niveau van uitbetaling" wil financieren. Obligaties kunnen, in onze opvatting, het gewenste niveau van uitbetaling bereiken" en "de Amerikaanse aandelenmarkt is om voor de hand liggende redenen behoorlijk duur." Na de Grote Financiële Crisis betaalden obligaties niet veel, "maar nu zijn ze redelijk gewaardeerd: ten opzichte van inflatie betalen ze een fatsoenlijk reëel rendement."

Voor deze column werd ik vervolgens doorverwezen naar Aime Bwakira, hoofd Product voor Vanguard Canada. Naar mijn mening lijkt de grondgedachte voor VRIF's hoge blootstelling aan vastrentende waarden er een te zijn van het niet nemen van meer risico dan nodig is, een uiterst redelijk standpunt dat geschikt is voor de gepensioneerden waar VRIF zich op richt. 

Bwakira bevestigde dat Vanguard "de laatste jaren zwaarder leunt op obligaties—met name hoogwaardige en bedrijfsobligaties—dan in voorgaande jaren, terwijl het binnen zijn aandelengrenzen blijft" van minimaal 30% en maximaal 60%. Deze positionering "weerspiegelt de huidige omgeving en de resultaten van onze kapitaalmarktprognoses." 

Drievoudige grondgedachte voor het verhogen van het aandeel vastrentende waarden

De grondgedachte is drievoudig.

Ten eerste zijn er hogere rentetarieven. Obligaties—met name bedrijfsobligaties—betalen meer dan ze vele jaren na de Grote Financiële Crisis van 2008 (GFC) deden: "Dit maakt ze zeer geschikt om VRIF's 4%-inkomensdoel te ondersteunen zonder onnodig aandelenmarktrisico te nemen." VRIF omvat specifiek blootstelling aan bedrijfsobligaties om het rendement voor beleggers te verhogen. 

Ten tweede is, gezien de huidige marktvooruitzichten, het model van het fonds verschoven naar vastrentende waarden omdat obligaties "momenteel een gunstigere balans tussen verwacht rendement en risico bieden." Ik werd ook verwezen naar Vanguards huidige VCMM 10-jarenprognoses (VCMM = Vanguard Capital Markets Model) voor verschillende activaklassen. Het is ook gepubliceerd in de VS voor Amerikaanse beleggers Vanguard Capital Markets Model® prognoses. 

Gedateerd 22 januari 2026 vermeldt het document: "Zelfs bij de huidige opgerekte waarderingen zou stijgende winstgroei op korte termijn momentum kunnen bieden voor aandelen. Onze overtuiging wordt echter sterker dat de langetermijnvooruitzichten voor Amerikaanse aandelen ingetogen zijn. Ons model verwacht een jaarlijks rendement van ongeveer 3,9% tot 5,9% over de komende 10 jaar." Het voegt toe: "Onze gedempte langetermijnrendementsprognose voor Amerikaanse aandelen is volledig consistent met onze meer optimistische vooruitzichten voor een door AI geleide Amerikaanse economische boom."

Het derde en belangrijkste punt dat door Bwakira werd aangehaald, is dat "een hogere allocatie aan obligaties VRIF helpt om betrouwbare kasstromen te leveren, wat centraal staat in zijn mandaat." Omdat inkomensbehoeften niet verdwijnen in perioden van marktvolatiliteit, "geeft VRIF prioriteit aan stabiliteit en duurzaamheid in zijn uitbetaling." VRIF streeft ernaar "de waarde van de initiële investering van een belegger op de lange termijn te behouden. Het neigen naar obligaties tijdens perioden van verhoogde onzekerheid op de aandelenmarkt helpt beleggers te beschermen tegen grote verliezen terwijl de uitbetaling nog steeds wordt ondersteund."

Dit gezonde verstand van voorzichtigheid is niet onopgemerkt gebleven door Canadese gepensioneerden die op zoek zijn naar stabiel inkomen. VRIF is een gewaardeerde ETF door veel leden van de Retirement Club, opgericht door Dale Roberts en partner Brent Schmidt. Een van de maandelijkse Zoom-presentaties van de club in de herfst van 2025 benadrukte VRIF onder verschillende andere inkomensbronnen voor gepensioneerden. De Zoom-oproep en nieuwsbrief bevatten ook een blik op BMO's T Series, die uitbetaalt tegen een tarief van 6% uit de ZBAL- en ZGRO vermogensallocatiemodellen. "Gepensioneerden kunnen vervolgens de ETF's combineren om maandelijks inkomen te creëren in het bereik van 4% tot 6% op basis van de portefeuillewaarden", vertelde Roberts me. 

One-ticket vermogensallocatie ETF's een gamechanger voor zowel accumulators als gepensioneerden

Roberts is al lang een voorstander van VRIF en schreef er kort na de lancering over op zijn Cutthecrapinvesting-site en heeft het bericht onlangs bijgewerkt. Zoals Roberts opmerkte, blijken de one-ticket vermogensallocatie ETF's van Vanguard en concurrenten BMO ETFs, iShares BlackRock en verschillende anderen "gamechangers" te zijn voor beleggers die nog in de vermogensopbouwfase van hun financiële leven zitten.

In feite heeft VRIF de belofte om een gamechanger te zijn voor inkomenszoekende gepensioneerden die zich nu in de decumulatiefase van hun leven bevinden. Zoals de naam al aangeeft, kan VRIF worden aangehouden in Canadese RRIF's, maar kan ook worden aangehouden in RRSP's, TFSA's, RESP's en soortgelijke belastingbeschermde accounts, evenals in belastbare portefeuilles. 

Roberts merkt op dat VRIF verschoof van de basis 50/50 vermogensallocatie bij lancering naar een meer conservatieve 60/40 mix van obligaties/aandelen tegen 2025: het precieze omgekeerde van Vanguards populaire VBAL all-in-one ETF, die meestal 60/40 aandelen/obligaties is.

De meeste jaren kan worden verwacht dat de 4% wordt gegenereerd uit een combinatie van rentebaten uit de vastrentende waarden en dividenden en/of vermogenswinsten uit aandelen. Roberts merkte op dat Vanguard bij de lancering zei dat het mogelijk is dat het een deel van het eigen kapitaal van de belegger moet teruggeven om tot de 4% jaarlijkse uitbetaling te komen, maar dat het alleen verwachtte dat dit eens per decennium zou gebeuren. Helaas gebeurde dit in 2022, toen zowel aandelen als vastrentende waarden dat jaar negatief waren.  

Zoals het uitkwam, zou dat de spreekwoordelijke koopmogelijkheid zijn geweest. Tegenwoordig, wanneer er geen duidelijkere bestemmingen meer zijn voor contant geld uit de portefeuille, merk ik dat ik standaard geleidelijk toevoeg aan VRIF.

Lees meer van Retired Money:

• Bij het plannen van pensionering, maak je zorgen over levensduur in plaats van jong sterven
• Het Annuïteitenpuzzel Ontrafelen
• De 4%-regel, herzien: Een flexibelere benadering van pensioeninkomen
• Wie ga je vertrouwen: Barry Ritholtz of Jim Cramer?

Het bericht Waarom Vanguards ETF gericht op gepensioneerden momenteel voorzichtig is in zijn vermogensallocatie verscheen voor het eerst op MoneySense.