Woedende crypto-lobbyisten richten oorlogskas van $193 miljoen op knelpunten in Washington, niet op kiezers bij tussentijdse verkiezingen 2026

Fairshake en zijn gelieerde super PAC's hebben aangekondigd dat ze meer dan $193 miljoen contant geld beschikbaar hebben voor de tussentijdse verkiezingen van 2026.

Het bedrag omvat $74 miljoen die sinds juli is opgehaald van drie bijdragers: $25 miljoen van Coinbase, $25 miljoen van Ripple en $24 miljoen van a16z. Het netwerk, bestaande uit Fairshake plus Protect Progress (Democratisch georiënteerd) en Defend American Jobs (Republikeins georiënteerd), functioneert als een tweepartijenmachine die is ontworpen om partijgebonden cycli te overleven.

The Washington Post documenteerde eerder dat het netwerk meer dan $134 miljoen uitgaf aan 67 kandidaten in 2023-2024, met een sterke focus op leden van belangrijke toezichtcommissies, zoals de commissies voor Financiële Diensten en Landbouw.

Het geld vertaalt zich niet in wetgeving op de manier waarop de meeste investeerders denken.

Super PAC's kunnen niet rechtstreeks doneren aan kandidaten of berichtgeving coördineren met campagnes. Wat $193 miljoen koopt is electorale selectie en berichtendominantie in de specifieke races die bepalen wie crypto-wetgeving schrijft en blokkeert.

Het echte doel zijn niet "meer pro-crypto vertegenwoordigers." Het zijn de knelpunten: commissiejurisdictie en agendacontrole.

Commissiemacht bepaalt wat overleeft

House Financial Services en zijn subcommissie voor digitale activa behandelen de SEC-gerichte aspecten van marktstructuur, zoals bewaarneming, tussenpersonen en debatten over de stablecoin-perimeter.

House Agriculture en zijn subcommissie voor digitale activa en grondstoffen behandelen het CFTC-spoor: grondstoffen en toezicht op de spotmarkt.

Senate Banking is waar een Senaats-marktstructuurpush recentelijk is vastgelopen.

De Banking Committee stelde de bespreking van een ontwerp-cryptowet uit nadat Coinbase er publiekelijk tegen in verzet kwam in zijn toenmalige vorm. Senate Agriculture werkt tegelijkertijd aan zijn eigen marktstructuurbenadering, kondigde een bijgewerkt digitaal grondstoffenkader aan en plande een markup-bijeenkomst voor eind januari 2026.

Geld dat zelfs maar een handvol zetels verschuift, kan veranderen wie voorzitter of ranking member wordt, wie in deze commissies zit en wat de markup overleeft.

Fairshake's hefboom werkt via onafhankelijke uitgaven die advertentiemarkten overspoelen in een klein aantal competitieve races. Dit geldt vooral voor voorverkiezingen, waar een lagere opkomst het instellen van narratieven goedkoper maakt per stem.

Het mechanisme disciplineert twijfelaars, aangezien geld het kostbaar maakt om gezien te worden als "anti-crypto" in gerichte districten, vooral als de PAC geloofwaardig signaleert dat hij opnieuw zal spelen in de volgende cyclus.

Een aanhoudende uitgever wordt onderdeel van het veronderstelde landschap en dwingt kandidaten om posities, personeelsaanwervingen en coalitielidmaatschappen eerder voor te bereiden.

De beperkingen zijn hard. Zelfs als het netwerk helpt vriendelijke kandidaten te verkiezen, controleert het geen stemmen op de vergadervloer, leiderschapsbeslissingen of definitieve wettekst. Dit wordt lastiger wanneer cryptobeleid breekt langs banken-, beurs- en DeFi-lijnen.

De marktstructuur van de Senaat blijft de grotere onvoltooide taak, met Banking versus Agriculture-benaderingen die uiteenlopen en bank- en consumentenkwesties, zoals stablecoin-beloningen en SEC-CFTC jurisdictielijnen, die nog steeds onopgelost zijn.

Beleidspijplijn toont wat werkelijk haalbaar is

Stablecoins hebben al een recent federaal sjabloon. President Donald Trump ondertekende de GENIUS Act in juli 2025, waarmee een regelgevingskader voor aan de Amerikaanse dollar gekoppelde stablecoins werd gecreëerd.

Marktstructuur blijft onvoltooid, met de Senaat nog steeds een knelpunt.

Fairshake's oorlogskas is effectief een weddenschap dat 2026 de verkiezing voor commissiesamenstelling is voor het voltooien van de marktstructuur en een hedge dat het venster smaller wordt naarmate de tussentijdse verkiezingskalender vloertijd opeet.

Drie scenarioreeksen definiëren de komende 12 tot 18 maanden, geformuleerd in termen van commissiedoorvoer in plaats van "crypto-overwinningen."

Een bear-scenario ziet een aanhoudende patstelling, met de Senaatsmarktstructuur vastgelopen, campagnes van 2026 die de kalender comprimeren en cryptocoalitiebreuken die verhinderen dat noodzakelijke coalities worden gevormd.

De huidige Senaatsvertragingen en publieke industriesplitsingen ondersteunen deze uitkomst.

Een basisscenario ziet gedeeltelijke duidelijkheid, met versnellende regelgeving door instanties: één kamer verplaatst een smaller marktstructuurpakket of verzoent zich rond beperkte gemeenschappelijke grond, en instanties gaan verder met een duidelijker cryptohouding onder het huidige leiderschap, waardoor handhavingsambiguïteit wordt verminderd, zelfs zonder een groot akkoord.

Paul Atkins werd in april 2025 beëdigd als SEC-voorzitter, tegelijkertijd met een grote daling in CFTC-handhavingsacties en monetaire verlichting, en een strategische verschuiving.

Een bull-scenario ziet een volledige marktstructuurdeal: na de verkiezingen, commissiesamenstelling en leiderschapsprikkels sluiten aan, de Senaat produceert een levensvatbare cross-commissie deal, en het Huis en de Senaat verzoenen zich tot een alomvattend kader.

De trend zou aanhoudend markup-momentum zijn voor de zomer van 2026.

Waarom markten zich zorgen maken over commissiewiskunde

Regelgevingsduidelijkheid verandert de risicokorting.

Duidelijkere regels kunnen beursnotering en risicohouding, groei van stablecoin-rails, institutionele deelname en verwachtingen over rechtszaken en schikkingen veranderen.

Het mechanisme is niet "prijs omhoog," maar "onzekerheid omlaag, kapitaalkosten omlaag."

Markten prijzen regelgevingsambiguïteit in als een risicopremie. Commissiedoorvoer bepaalt of die premie comprimeert of aanhoudt.

De houding van instanties is al verschoven op gedocumenteerde manieren. De SEC opereert nu onder Atkins, en de CFTC heeft zichtbaar de handhavingsintensiteit verminderd en de strategie gedraaid.

De resterende vraag is of het Congres die veranderingen vastlegt in wetgeving of ze omkeerbaar laat, in een administratieve houding die kwetsbaar is voor de volgende leiderschapsovergang.

Dat is wat de commissiesamenstelling van 2026 belangrijk maakt: het verschil tussen een tijdelijke regelgevende détente en een duurzaam wettelijk kader.

Crypto's politieke strategie kan fragmenteren

Fairshake's tweepartijenmachine is gebouwd voor duurzaamheid, maar een nieuwe super PAC-formatie kan intra-crypto strategische splitsingen signaleren over welke kwesties voorrang moeten krijgen en welke partij zwaarder moet wegen.

De Winklevoss-tweeling lanceerde in augustus 2025 een aparte pro-crypto super PAC met een initiële investering van $21 miljoen, expliciet georiënteerd op pro-crypto conservatieven.

Het opkomen van parallelle vehikels suggereert dat crypto-politieke strategie mogelijk een tweede fase ingaat, van tweepartijenverzekering naar kwestie- en partijsegmentatie.

De breuklijnen zijn al zichtbaar in Senaatsmarktstructuurdebatten, benadrukt door "Banking versus Agriculture," "SEC versus CFTC-jurisdictie," "stablecoin-beloningen en consumentenbescherming," en "DeFi-toezicht."

Deze achtergrond creëert natuurlijke coalitie-stress. Fairshake's netwerk omvat beide partijen, maar aanhoudende tweepartijensamenhanging vereist dat de industrie uniforme wetgevende prioriteiten handhaaft.

Als verschillende cryptosectoren beginnen te pleiten voor onverenigbare wettelijke behandelingen, fragmenteert extern geld langs die lijnen. De Winklevoss-zet suggereert dat sommige spelers dat scenario afdekken door parallel partijinfrastructuur op te bouwen.

Eén macro-wildcard zou het voordeel kunnen hervormen

Een zaak bij het Hooggerechtshof zou de relatieve macht van partijen versus externe uitgavers vóór 2026 kunnen veranderen door limieten op gecoördineerde partij-uitgaven te heroverwegen.

Als partijcommissies grotere coördinatie in uitgaven herwinnen, kan super-PAC-geld te maken krijgen met sterkere institutionele concurrentie in dezelfde races.

Dat zou Fairshake's relatieve voordeel in het instellen van narratieven en kandidaatselectie comprimeren, waardoor het netwerk gedwongen wordt te concurreren met beter gefinancierde partijapparaten die rechtstreeks met campagnes kunnen coördineren.

De beleidsvertaallagen zijn duidelijk maar niet deterministisch.

Super PAC-geld vormt wie in het Congres arriveert en maakt het kostbaar om anti-crypto te zijn in gerichte districten. Commissiesamenstelling bepaalt wat markup overleeft. De houding van instanties stelt de handhavingsbasislijn in. Het wettelijke kader vergrendelt ofwel regelgevingsduidelijkheid of laat het kwetsbaar voor omkering.

Markten prijzen vervolgens het verschil tussen tijdelijke détente en duurzame wetgeving in.

Fairshake's $193 miljoen is een weddenschap dat 2026 de commissiesamenstelling-verkiezing is die bepaalt of crypto een wettelijke marktstructuur krijgt of vastzit in een limbo van instantie-discretie.

De tweepartijen-architectuur van het netwerk is ontworpen om partijgebonden cycli te weerstaan, maar cryptobeleids-fragmentatie en de vorming van nieuwe super PAC's suggereren dat de politieke strategie van de industrie begint te divergeren.

De open vraag is of uniforme wetgevende prioriteiten lang genoeg standhouden om commissiewiskunde om te zetten in wetgeving, of dat crypto's politieke machine fragmenteert voordat het werk af is.

Het bericht Woedende crypto-lobbyisten richten $193 miljoen oorlogskas op Washington-knelpunten, niet op kiezers bij tussentijdse verkiezingen van 2026 verscheen eerst op CryptoSlate.