Relikwieën van een Revolutie, Deel IV: De Bank Stond Al in Brand

Bitcoin Magazine

Relics of a Revolution, deel IV: De Bank Stond Al in Brand

Revoluties laten artefacten achter. In de zomer van 2011 zette een schilder genaamd Alex Schaefer een ezel op een stoep in Van Nuys, Californië, en begon de Chase Bank-vestiging aan de overkant te schilderen. In zijn verbeelding stond het gebouw in brand — vlammen die uit de ramen sloegen, zwarte rook die opsteeg boven de palmbomen, het Chase-logo nog leesbaar door de hitte heen. Hij werkte en plein air, zoals de Impressionisten de Seine en de hooivelden hadden geschilderd, maar het onderwerp was een vestiging van de grootste bank van Amerika, drie jaar nadat die met overheidsgeld was gered. Een voorbijganger belde de politie. Toen het kunstwerk op eBay voor $25.200 werd verkocht aan een Duitse verzamelaar, deed Schaefer het enige logische: hij schilderde er meer.

De kunstwerken verzameld in Relics of a Revolution op Bitcoin 2026 traceren een erfenis van verzet die straatprotest verbindt met de geboorte van Bitcoin zelf — een besneeuwde stoep in Tokio met Kolin Burges, een viaduct in Los Angeles bedekt met tarwebloem-pasta van Mear One, een mislukte politie-inval in Ohio beantwoord met liedjes en een vlagpak van Afroman. Schaefers Banks on Fire-schilderijen behoren tot diezelfde erfenis, en ze komen met een kunsthistorische afstamming die het punt scherper maakt. Kunstcritici hebben de voor de hand liggende lijn getrokken naar Ed Ruscha's Los Angeles County Museum on Fire (1965–68), het schilderij dat een culturele instelling in lichterlaaie zette en vervolgens terughing aan de muren van die instelling zelf. Schaefer verwisselde het museum voor de bank, het tijdperk van de oliecrisis voor het tijdperk van de reddingsoperaties, en bracht het werk uit het atelier naar de stoep voor het gebouw zelf — een feit dat hem een ondervraging opleverde door LAPD-agenten die wilden weten of hij een terrorist was die van plan was zijn doeken werkelijkheid te laten worden. "Sommigen zouden kunnen zeggen dat de banken de terroristen zijn," vertelde hij hen. In juli 2012 werd hij gearresteerd voor een Chase-vestiging in het stadscentrum omdat hij het woord "Crooks" (oplichters) naast het logo had gekrijtd, en bracht twaalf uur in de cel door op een aanklacht wegens lichte vandalisme.

Geboren in Los Angeles in 1969 en opgeleid aan ArtCenter College of Design in Pasadena, bracht Schaefer acht jaar door als digitaal kunstenaar — waaronder aan de originele Spyro the Dragon-trilogie — voordat hij het scherm voor de ezel inruilde en terugkeerde naar ArtCenter om de grondbeginselen van schilderen, tekenen en compositie te onderwijzen. Net als Mear One werkte hij jarenlang vanuit het centrum van Los Angeles, een wijk die fungeerde als het epicentrum van een decennium van Amerikaanse onrust — Occupy LA kampeerde op het gazon van het stadhuis op een paar straten van zijn atelier, de krijtprotesten van 2012 die het hele land overspoelden hadden een van hun brandpunten voor een Chase-vestiging in het stadscentrum, en de omgeving rond 5th en San Julian bleef een zichtbare stresstest voor elk systeem dat de reddingsoperaties zogenaamd hadden moeten herstellen. 

De Banks on Fire-reeks begon in 2009, onmiddellijk in de nasleep van de financiële ineenstorting zelf. "Alle problemen in Amerika," heeft hij gezegd, "lijken mij allemaal te wijzen op hetzelfde grondprobleem. Namelijk: het geld is onzin." De Bitcoin-gemeenschap vond hem snel, en om voor de hand liggende redenen. De ingesloten Times-kop in het Genesis Block — "Chancellor on brink of second bailout for banks" — is dezelfde diagnose in tekst die Schaefer in olieverf maakte, op de stoep, terwijl het gebouw er nog stond.

Ik sprak met Alex Schaefer voorafgaand aan zijn panel op Bitcoin 2026 over en-plein-air-protest, de crash van 2008, de architectuur van reddingsoperaties, en wat het betekent om een gebouw in brand te schilderen terwijl het gebouw er nog staat.

BMAG: Alex, je begon de Banks on Fire-reeks in 2009 — niet in een atelier, maar op de stoep, en plein air, voor de werkelijke gebouwen. Voor mensen die dit werk voor het eerst tegenkomen, kun je de sfeer schetsen? Wat speelde er in het land toen je voor het eerst een ezel opzette aan de overkant van een Chase-vestiging, en wat maakte de stoep de juiste plek om het te schilderen?

Alex: In 2009 deed ik (en blijf ik genieten van) "en plein air"-schilderen, wat betekent dat je op locatie buiten rechtstreeks naar het leven werkt; het is sterk geassocieerd met de Franse Impressionisten en het is een zeer prettige bezigheid. Omdat ik toen in LA woonde, was mijn favoriete motief om te schilderen het stedelijk landschap, en ik stond vaak met een ezel en schilderbenodigdheden op de stoep, dus ik was gewend kunst te maken in het openbaar. Ook in 2009 begon ik echt aandacht te besteden aan financieel nieuws en begon een leerproces dat tot op de dag van vandaag doorgaat. Ik begon langzaam te denken dat de FiNaNciëLe CrIsIs!!1! van 2008 en de daaropvolgende reddingsoperaties van biljoenen dollars niet waren wat men ons wilde doen geloven. Daarbij vertelde een vriend mij over een programma genaamd de Keiser Report. Nu leerden Max en Stacy, samen met allerlei nieuws en informatie op YouTube, mij met humor en inzicht precies wat er aan de hand was. Ik kon slechts één conclusie trekken: Dit was een misdaadgolf en niet alleen kwamen de daders ermee weg, ze werden er ook nog voor betaald. Schandalig. Anti-Amerikaans, Anti-Kapitalistisch, Anti-Wet en Orde. Een paar jaar later, naar behoren geradicaliseerd, zocht ik een manier om mijn woede te uiten. Ik schilderde veel en plein air, vooral met een vriend die in Van Nuys woonde. In zijn buurt zag ik deze Chase Bank die vroeger een Washington Mutual was, die vroeger een Home Savings and Loan was, en het was een prachtig mid-century modern gebouw ontworpen door Millard Sheets. Dat was het oogchocolaatje dat in de pindakaas van mijn geest viel: ik ga deze Chase Bank en plein air schilderen alsof het dak in brand staat. Een dag later nam ik de volgende foto:

BMAG: Er wordt steeds een kunsthistorische lijn getrokken tussen jouw werk en Ed Ruscha's Los Angeles County Museum on Fire — een schilderij dat een culturele instelling in brand stak en vervolgens terughing aan de muren van de instelling zelf. Jij verwisselde het museum voor de bank, het tijdperk van de oliecrisis voor het tijdperk van de reddingsoperaties, en bracht het werk uit het atelier naar de stoep. Als je naar die erfenis kijkt, zie je jezelf dan als het voortzetten van een gesprek dat Ruscha begon, of als het diagnosticeren van iets wat hij in de jaren zestig nog niet had kunnen zien — de specifieke verrotting van een financieel systeem dat nu de cultuur bestuurt die het vroeger bestuurde? Is het déjà vu met de huidige situatie in het Midden-Oosten? 

Alex: Ik denk dat wat de twee schilderijen gemeen hebben is dat ze zijn geboren uit een gevoel van verontwaardiging. Maar verschillend in die zin dat het ene gaat over financieel terrorisme en het andere over gebrek aan institutionele vertegenwoordiging voor kunstenaars. Ruscha schilderde zijn werk van 1965 tot 1968, wat interessant genoeg de periode was dat de Fransen enorme druk uitoefenden op de Amerikaanse dollar door hun papieren dollars in te wisselen voor echt goud, wat destijds een ongelooflijke koopje was in een gemanipuleerde markt. Iedereen voelde de inflatie, ik weet zeker zelfs Ed Ruscha, door stomme buitenlandse en binnenlandse beleidsuitgaven van de overheid — de Fransen wisten waarom (Vietnam) — en een paar jaar later sloot Nixon het goudloket, waarmee hij ongebreidelde geldcreatie op een nooit eerder vertoonde schaal ontketende. Ironisch genoeg bleek dit een voordeel te zijn voor de "Grote A"-Kunstmarkt via de CIA die Amerikaanse veilinghuizen voor hedendaagse kunst overspoelde met geld ter bevordering van dit idee van Amerikaans Exceptionalisme; m.a.w. niet alleen versloeg Amerika jullie communisten naar de Maan, onze kunst is ook beter (lees: duurder). 1973 was de beroemde Bob Scull-veiling van zijn hedendaagse kunstcollectie die alle prijsrecords van die tijd verbrak. Het spel was begonnen.

BMAG: De LAPD ondervroeg je als mogelijke terreurverdachte terwijl je aan het schilderen was, en in 2012 werd je gearresteerd voor het krijten van het woord "Crooks" naast een Chase-logo — twaalf uur in de cel op een aanklacht wegens lichte vandalisme. Mear werd gecensureerd en bijna geannuleerd. Kolin werd door Mt. Gox verteld dat als hij bleef protesteren iedereen zijn bitcoin zou verliezen. Afroman had zeven hulpsheriffs met aanvalsgeweren die zijn deur intrappen. Wat leerde het behandeld worden als een bedreiging door de staat je over het kunstwerk zelf — en over waar de instellingen die je schilderde eigenlijk bang voor waren?

Alex: De machthebbers, de instellingen, willen dat het publiek boos op elkaar is. Stel je die hiërarchie-piramide-illustraties voor, met op één niveau "Het Publiek" en daarboven op de piramide lagen zoals Politie, het Rechtssysteem, Politici, C-Suite Executives, Banken, Centrale Banken, Satan, enz. Elke laag boven Het Publiek heeft door de eeuwen heen manieren gecreëerd om macht over Ons uit te oefenen, om allerlei redenen maar voornamelijk omdat ze bang zijn dat Wij de som van al onze woede richten op de bovengenoemde hogere lagen. Ze gebruiken hun favoriete truc en verdelen Het Publiek in verschillende facties, waarbij elke kant zijn eigen op maat gemaakte grieven en zondeböcken krijgt. Dan doet de mainstream media zijn werk door mensen aan beide kanten op te hitsen en voilà: woede en verontwaardiging van kant naar kant en Wij naar elkaar toe, maar niets daarvan gericht naar boven. Zodra iemand in de laag van Het Publiek begint een onrecht in een hogere laag aan te kaarten, zullen er problemen op hen afkomen. Iedereen die je noemde — Mear, Kolin, Afroman, auditeurs van het Eerste Amendement, belastingprotestanten, enz. — weet dit allemaal. Mijn ervaring met deze voortdurende Burning Banks-reeks heeft me door de jaren heen veel geleerd over kunst, de kunstwereld, de financiële wereld, Waarheid, Rechtvaardigheid, de Amerikaanse manier van leven, enz. Geweldige dingen, angstaanjagende dingen, diepzinnige dingen… Maar het eerste wat het me leerde is de kracht van het spektakel, en dat wanneer de geest je krachtig beweegt om iets te doen, ook al lijkt het misschien een beetje raar of eng, je er gewoon mee door moet gaan.

BMAG: Je hebt ronduit gezegd dat "het geld onzin is" — dat alle losstaande problemen in Amerika terugleiden naar dezelfde wortel. Hoe ben je tot die diagnose gekomen, en toen je voor het eerst bitcoin tegenkwam, voelde het dan als een bevestiging van iets wat je al aan het schilderen was, of als een ander soort antwoord op dezelfde vraag?

Alex: Ik denk dat ik nauwkeuriger zou zeggen dat "fiat"-geld, ook wel valuta of federaal reservebiljet genoemd, onzin is. Fiatvaluta werd eeuwen geleden uitgevonden om oorlog te voeren en de Amerikaanse PetroDollar is niet anders. Eindeloze oorlog, agressieoorlogen, de War on drugs, de War on cancer… noem maar op, er is een oorlog gaande voor of tegen van alles, en aan het einde van de dag wordt het allemaal gefinancierd door de Federal Reserve. Elk verschrikkelijk idee dat door onze zogenaamde leiders wordt aangedragen, wordt gefinancierd. Het is waar: "De liefde voor geld is de wortel van alle kwaad", maar in het geval van de Amerikaanse Dollar is het eigenlijk het geld zelf, niet alleen de liefde ervoor. De manier waarop het uit het niets wordt gecreëerd en de implicaties daarvan tonen fundamenteel niets dan volslagen minachting en gebrek aan respect voor de waarde van menselijk leven en menselijke arbeid. Desondanks heeft de beschaving "geld" nodig. Goed geld, welteverstaan. Het sociale construct dat geld is, is ouder dan het kapitalisme — het is eigenlijk zo oud als de samenleving zelf en is het middel waardoor complexe en gespecialiseerde samenlevingen zich kunnen vormen, groeien en bloeien. Gedurende millennia werd die functie vervuld door goud en zilver; zij bezitten de klassieke kwaliteiten van Gezond Geld in die zin dat ze schaars, fungibel, transporteerbaar, deelbaar, duurzaam zijn, en een meeteenheid en ruilmiddel vormen. Zodra je dit als een feit aanvaardt en vervolgens over bitcoin leert, begint het langzaam maar dan plotseling tot iemand door te dringen dat het de grootst denkbare vorm is die het concept van Geld ooit heeft aangenomen. En dan begin je echt te denken dat als we het geld kunnen repareren, we de wereld werkelijk kunnen repareren! Ontfinancier het Kwaad!

BMAG: Deze tentoonstelling heet Relics of a Revolution en plaatst jouw werk in gesprek met Kolins Mt. Gox-protestbord, Mears Occupy-era muurschilderingen en tarwebloem-protestposters, en Afromans vlagpak — naast een origineel exemplaar van The Times van 3 januari 2009, de krant die Satoshi in het Genesis Block codeerde. De dollarbiljet-werken die je hier toont nemen een andere weg naar dezelfde these. Wat wil je dat iemand die door deze tentoonstelling loopt meeneemt — vooral iemand die bitcoin kent als een prijsticker maar er nooit aan heeft gedacht als de voortzetting van een strijd die kunstenaars, cypherpunks en protestanten al decennialang voeren?

Alex: Eerlijk gezegd wil ik, net als bij al mijn schilderijen, dat mensen allereerst visueel worden getroffen door iets… Of het nu het verfoppervlak is, de kleur, het contrast, het lichteffect, de beeldvorming — wees eerst interessant voor de ogen, dan voor de geest. Ik vind de lage resolutie gepixelde kwaliteit van de stukken uit de Devaluation-reeks fascinerend om naar te kijken. Er is een interessant samenspel gaande tussen het oog en de geest van de toeschouwer; het schilderij is compleet maar wordt ook "voltooid" in de geest van de toeschouwer. De toeschouwer geeft meer aan het beeld via zijn verbeelding dan er visueel door het schilderij zelf wordt overgebracht. "Zie ik wat ik denk te zien?" Dan zou men de onderwerpsmaterie kunnen bevragen en hoe die wordt uitgebeeld met het concept van Devaluatie. Op welk punt kan het schilderij zo gepixeld worden dat je niet eens meer kunt herkennen wat het is? Net zoals op welk punt de Dollar zo verwaterd en opgerekt en voorgewend kan worden dat het volledig zijn "Tinkerbell-effect" verliest en ophoudt zijn cruciale functie in de wereld te vervullen. We zullen het misschien ontdekken.

Dit is deel IV van de Relics of a Revolution-interviewreeks die de Relics of a Revolution-tentoonstelling begeleidt. Deel I heeft Kolin Burges als hoofdpersoon, deel II Mear One, deel III Afroman. 

Repareer het geld. Repareer de wereld.

Schaefer zal kunstwerken tentoonstellen op Bitcoin 2026, 27–29 april, in The Venetian Resort, Las Vegas, en zal verschijnen op een spreekpanel gemodereerd door Dennis Koch getiteld "Looking at Bitcoin Art Through a Protest Lens" naast Kolin Burges en Mear One. Bied op Schaefers werk HIER. 

Het Bitcoin Museum & Art Gallery (BMAG) is de curatoriale en culturele programmeringsafdeling van BTC Inc en de Bitcoin Conference. Sinds 2019 heeft de BMAG-conferentie kunstgalerij meer dan 120 BTC aan kunst- en verzamelobjectverkopen gefaciliteerd. Lees meer over BMAG op museum.b.tc. Volg BMAG op twitter @BMAG_HQ.

Combineer je Bitcoin 2026-pas met een verblijf in The Venetian en krijg je vierde nacht gratis. Gebruik code AFTERS voor een gratis After Hours Pass, of haal hier alleen je pas. 

Dit bericht Relics of a Revolution, Part IV: The Bank Was Already Burning verscheen voor het eerst op Bitcoin Magazine en is geschreven door Dennis Koch.