Από τον Thaddeus G. McCotter μέσω του American Greatness,

Καθώς κάποιος πλησιάζει στη γεροντοφροσύνη, τα ορόσημα αρχίζουν να ξεθωριάζουν στον καθρέφτη του παρελθόντος. Ωστόσο, κάθε τόσο, κάτι ξυπνά τη μνήμη και εστιάζει ξανά την προσοχή σου σε αυτά τα ορόσημα και στο πόσο γρήγορα πέρασε ο χρόνος.

Πρόσφατα, μου θυμήθηκε ότι σχεδόν μια ολόκληρη γενιά Αμερικανών έχει γεννηθεί μετά την εισαγωγή του iPhone το 2007. Ως μέλος της Γενιάς X που γεννήθηκε πριν από την εισαγωγή του τηλεφωνητή, ένιωσα το βάρος των εξήντα μου χρόνων, μαζί με μια επίμονη ανησυχία για το μέλλον.

Όχι, όχι επειδή δεν θα είμαι πια εδώ για πολύ. Παρά τους μύθους της παντοδύναμης λατρείας της νεότητας που προωθεί η αφελής εμπορική μας κουλτούρα, οι αυξανόμενοι πόνοι που συνοδεύουν το ταξίδι μου προς τα γηρατειά είναι μια επίμονη υπενθύμιση ότι κανείς δεν ζει για πάντα. Αντίθετα, η ανησυχία μου είναι πόσο λίγοι Αμερικανοί θα γεννηθούν για να με αντικαταστήσουν εμένα και τα άλλα γηραιότερα μέλη της γηράσκουσας χώρας μας.

Όπως ανέφερε η Elise Winland στο Zeale News, μια νέα μελέτη υποδηλώνει ότι η εισαγωγή του iPhone το 2007 έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη μείωση του δείκτη γονιμότητας στις ΗΠΑ.

Γραμμένο από τους Caitlin K. Myers και Ezekiel Hooper και εκδοθέν από το Εθνικό Γραφείο Οικονομικής Έρευνας (NBER), ο τίτλος της εργασίας τα λέει όλα: «Είναι το iPhone αντισύλληψη; Αιτιολογικές Αποδείξεις από το Μονοπώλιο Φορέα της AT&T το 2007–2011.»

Η μεθοδολογία της μελέτης είναι απλή, όπως και οι επιπτώσεις της για τη χώρα μας. Όπως εξηγεί συνοπτικά η κ. Winland: «Η εργασία βασίζεται σε ένα φυσικό πείραμα που δημιουργήθηκε από την αποκλειστική συμφωνία της Apple με την AT&T. Όταν το iPhone κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2007, ήταν διαθέσιμο μόνο στο δίκτυο της AT&T έως τον Φεβρουάριο του 2011, δίνοντας στους ερευνητές έναν τρόπο να συγκρίνουν περιοχές με διαφορετικά επίπεδα πρώιμης πρόσβασης στο iPhone.»

Ενώ αυτή η συμφωνία ήταν ευτυχής τυχαιότητα για τους ερευνητές, οι συνέπειες ήταν καταστροφικές για το εθνικό ποσοστό γεννήσεων. Σύμφωνα με τους Myers και Hooper:

Η διάδοση του iPhone εμβάθυνε τη μείωση των γεννήσεων μεταξύ γυναικών κάτω των 30 ετών, ενώ ανέκοψε την αύξηση των γεννήσεων μεταξύ μεγαλύτερων γυναικών. Συνολικά, η διάδοση του iPhone εξηγεί το 33–52% της μείωσης του γενικού δείκτη γονιμότητας μεταξύ γυναικών ηλικίας 15–44 ετών. Στοιχεία εθνικής έρευνας σχετικά με τη χρήση χρόνου και τη σεξουαλική συμπεριφορά συνάδουν με την άποψη ότι το iPhone μειώνει τις προσωπικές αλληλεπιδράσεις, αυξάνει τη χρήση πορνογραφίας και μειώνει τη σεξουαλική συχνότητα.

Σημαντικό είναι ότι οι Myers και Hooper δεν ισχυρίζονται ότι το iPhone είναι η μοναδική αιτία της απότομης μείωσης του ποσοστού γεννήσεων στην Αμερική, το οποίο αναφέρουν ότι έχει μειωθεί κατά 22 τοις εκατό από το 2007, και πάλι, το έτος εισαγωγής του iPhone. Διότι, όπως σημειώνει η Winland, οι ερευνητές πιστεύουν ότι το ρεκόρ χαμηλού ποσοστού γεννήσεων της χώρας, 53,1 γεννήσεις ανά 1.000 γυναίκες ηλικίας 15 έως 44 ετών, «δεν μπορεί να εξηγηθεί πλήρως από τις κοινές εξηγήσεις όπως η Μεγάλη Ύφεση, η αυξημένη πρόσβαση σε αντισύλληψη, το αυξανόμενο κόστος στέγασης και παιδικής φροντίδας και η καθυστερημένη γάμος.»

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι «οι μελέτες υπονοούν ότι η πρόσβαση στο iPhone μείωσε τις γεννήσεις κατά 4,5–8,0% στις ηλικίες 15–19 και κατά 3,2–6,6% στις ηλικίες 20–24, με στατιστικά σημαντικές αλλά μικρότερες μειώσεις μεταξύ μεγαλύτερων ομάδων.» (Αξίζει να σημειωθεί ότι το iPhone είχε ευεργετική επίδραση στη μείωση των εφηβικών εγκυμοσυνών· ωστόσο, οι διαρκείς αρνητικές επιπτώσεις από την απώλεια κοινωνικής αλληλεπίδρασης και των συνοδών δεξιοτήτων θα μεταφερθούν στο μέλλον από τους σημερινούς εφήβους.)

Όποιος γνωρίζει έστω και επιφανειακά το έργο του Marshall McLuhan θα δει το ρητό του, «το μέσο είναι το μήνυμα», να λειτουργεί εδώ. Κάθε νέα τεχνολογία επηρεάζει τους ανθρώπους, τόσο στον τρόπο που αλληλεπιδρούν με αυτήν την τεχνολογία όσο και στον τρόπο που αλληλεπιδρούν στη συνέχεια — ή αποτυγχάνουν να αλληλεπιδράσουν — με άλλους ανθρώπους μέσω αυτής.

Τα μαθηματικά — συγκεκριμένα η αφαίρεση — είναι στοιχειώδη: περνώντας περισσότερο χρόνο στο εικονικό σου κουκούλι, έχεις λιγότερο χρόνο για αλληλεπίδραση με πραγματικούς ανθρώπους. Πρέπει λοιπόν κανείς να σκεφτεί πόσο από τη συμβολή του iPhone στην έλλειψη γεννήσεων προέρχεται από τις ασυνείδητες επιδράσεις της τεχνολογίας στους χρήστες της. Πράγματι, σε αντίθεση με, ας πούμε, την αντισύλληψη ή μια επαγγελματική επιλογή, το iPhone δεν χρησιμοποιείται σκόπιμα για να καθυστερήσει ή να αποτρέψει την εγκυμοσύνη. Αντίθετα, η έλλειψη γεννήσεων επιδεινώνεται επειδή ο χρήστης του iPhone είναι πιο αφοσιωμένος στη συσκευή και τα ερεθίσματα που παρέχει παρά σε έναν άλλο άνθρωπο. Άλλωστε, υπάρχουν μόνο τόσες ώρες την ημέρα — και τη νύχτα.

Εν τω μεταξύ, το ποσοστό γεννήσεων συνεχίζει να μειώνεται. Είναι ένας δείκτης εθνικής υγείας. Ένα αισιόδοξο, προσανατολισμένο στο μέλλον έθνος έχει τουλάχιστον ένα ποσοστό γεννήσεων αντικατάστασης, αν όχι αυξανόμενο. Ένα παρακμάζον έθνος έχει μειούμενο ποσοστό γεννήσεων. Στην Αμερική σήμερα, η ατομικοποίηση των πολιτών μας και η συνοδός ανομία συνεχίζουν αμείωτες, καθώς αλγοριθμικά εξατομικευμένα κελιά φυλακής μας ωθούν έξω από τον γενικό πληθυσμό και στην απομόνωση. Έτσι, η ύπουλη, κυκλική λογική του σειρήνιου τραγουδιού της παρακμής γίνεται το μάντρα: η ζωή είναι άδικη, ανισότιμη και φρικτή, οπότε είναι καλύτερο — στην πραγματικότητα αρετή — να μην φέρεις μια νέα ζωή σε αυτό το βάλτο της ανοησίας.

Το αποτέλεσμα αυτού είναι το μειούμενο ποσοστό γεννήσεων που παρατηρείται τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και στην Ευρώπη, όπου οι απόστολοι του μεταμοντερνισμού κυριαρχούν, γεμίζοντας την αντιληπτή κενότητα της νεωτερικότητας με ένα δόγμα που υποστηρίζει ότι η πιο «ανεκτική» πίστη είναι να μην πιστεύεις σε τίποτα — συμπεριλαμβανομένου του κληρονομημένου πολιτισμού κάποιου. Μια μεταμοντέρνα γενιά που διδάχθηκε να μισεί τον εαυτό της δεν νοιάζεται για αναπαραγωγή. Διότι ποιος καλύτερος τρόπος υπάρχει να απορρίψεις το χωρίς νόημα μέλλον από το να βεβαιωθείς ότι δεν υπάρχουν επόμενες γενιές για να το διαιωνίσουν;

Αν και το πτυχίο μου είναι μόνο στις πολιτικές επιστήμες, και παρά όλες τις τεχνολογικές εξελίξεις κατά τη διάρκεια της ζωής μου — συμπεριλαμβανομένου του διαδικτύου, των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, της τεχνητής νοημοσύνης και του τηλεφωνητή — νιώθω παρόλα αυτά σίγουρος να δηλώσω: «Μπορείς να κάνεις ένα μωρό μόνο στον πραγματικό κόσμο.»

Ένα υγιές έθνος εκτιμά την πραγματική ζωή περισσότερο από έναν εικονικό κόσμο. Δεν έχει έλλειψη γεννήσεων. Και είμαι διατεθειμένος να πιστέψω ότι έχει περισσότερους τηλεφωνητές — ή τουλάχιστον αναμονή κλήσης — και λιγότερα smartphones.